Zihni susturmak değil, duyguyu anlamak önemli!

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Uzmanlar, içsel gürültünün, zihnin sürekli düşünce üretmesinden çok, işlenmemiş duygular ve yoğun dijital uyaranlarla beslenebildiğini söylüyor. 

Bastırılmış duyguların zihinde tekrar tekrar işlenmeye çalışılmasının düşünsel yoğunluğu artırabileceğine dikkat çeken Klinik Psikolog Buse Arslan, “İnsan beyni hayatta kalabilmek için tehditleri fark etmeye ve olası riskleri önceden tahmin etmeye programlanmıştır. Dolayısıyla zihnimiz, olumsuz ihtimalleri olumlu olanlardan daha fazla işlemeye eğilimlidir.” dedi. Sürekli bildirim, sosyal medya ve içerik akışına maruz kalmanın da zihnin bilgileri işlemesine yeterince alan bırakmadığını aktaran Arslan, içsel sessizliğin zihni tamamen boşaltmak değil, düşüncelerle mesafe kurabilmek olduğunu vurguladı.

Üsküdar Üniversitesi NPİSTANBUL Hastanesi Klinik Psikolog Buse Arslan, içsel gürültünün nedenleri ile dijital uyaranların ve işlenmemiş duyguların zihinsel yoğunluğa etkisi hakkında açıklamalarda bulundu.

İçsel gürültü, çoğu zaman çözümlenmemiş duygusal deneyimlerle ilişkilidir!

İçsel gürültünün, zihinde aynı anda dolaşan düşünceler, kaygılar, geçmiş yaşantılar, geleceğe ilişkin senaryolar, öz eleştiriler ve bitmemiş duygusal süreçlerin oluşturduğu zihinsel yoğunluk olarak tanımlanabileceğini dile getiren Buse Arslan, “Birçok kişi bunu ‘zihnim hiç susmuyor’ ya da ‘sürekli bir şey düşünüyorum’ şeklinde ifade eder. Aslında beynimizin düşünce üretmesi son derece doğal bir süreçtir; sorun, bu düşüncelerin yoğunluğu arttığında ve kişinin günlük yaşamını etkilemeye başladığında ortaya çıkar.” dedi.

Psikolojik açıdan içsel gürültünün çoğu zaman çözümlenmemiş duygusal deneyimlerle ilişkili olduğunu aktaran Arslan, “İnsan zihni, belirsizlikleri tamamlamaya ve anlamlandıramadığı olayları işlemeye eğilimlidir. Bu nedenle bastırılmış öfke, ifade edilememiş üzüntü, yaşanmış bir kayıp, yoğun stres ya da geleceğe dair belirsizlikler zihinde tekrar tekrar işlenmeye çalışılır. Bu süreç uzadıkça düşünceler adeta üst üste binmeye başlar ve kişi zihinsel bir kalabalığın içinde yaşadığını hisseder.” şeklinde konuştu.

Zihni susturmak yerine, duyguyu anlamak gerekir! 

Beynimizin evrimsel işleyişinin de içsel gürültünün oluşmasında rol oynadığına değinen Arslan, “İnsan beyni hayatta kalabilmek için tehditleri fark etmeye ve olası riskleri önceden tahmin etmeye programlanmıştır. Dolayısıyla zihnimiz, olumsuz ihtimalleri olumlu olanlardan daha fazla işlemeye eğilimlidir.” dedi.

Kaygılı dönemlerde bu mekanizmanın daha da aktif hâle geldiğini ve kişinin henüz gerçekleşmemiş olayları tekrar tekrar düşünmeye başlayabileceğini kaydeden Arslan, şunları söyledi:

Klinik gözlemlerimizde içsel gürültünün yalnızca düşüncelerden değil, işlenmemiş duygulardan da beslendiğini görürüz. Bazen kişi ‘Neden bu kadar düşünüyorum?’ diye sorar; ancak asıl mesele fazla düşünmek değil, hissedilen duygulara alan açamamaktır. Duygular ifade edilemediğinde ya da bastırıldığında, zihin onları düşünce yoluyla çözmeye çalışır. Bu nedenle bazı durumlarda zihni susturmaya çalışmak yerine, zihnin anlatmaya çalıştığı duyguyu anlamak çok daha işlevsel bir yaklaşım olabilir.”

Sürekli yeni uyaranlarla karşılaşmak, zihnin aldığı bilgiyi işlemesine yeterince alan bırakmıyor!

İnsan zihninin yalnızca bilgi depolayan bir yapı olmadığına işaret eden Buse Arslan, “Aynı zamanda yaşadığı deneyimleri anlamlandırmaya, duygularını işlemeye ve zihinsel olarak dinlenmeye ihtiyaç duyar.” dedi.

Ancak dijital çağda günün neredeyse her anının yeni uyaranlarla dolu olduğunu hatırlatan Arslan, “Telefon bildirimleri, sosyal medya akışları, kısa videolar, haberler ve sürekli değişen içerikler dikkatimizi durmaksızın dış dünyaya yönlendiriyor. Psikolojik açıdan bu durum, zihnin doğal ritmini bozabiliyor. Çünkü beynin yalnızca bilgi almaya değil, aldığı bilgiyi işlemeye de ihtiyacı var. Sürekli yeni uyaranlarla karşılaşmak ise bu işleme sürecine yeterince alan bırakmıyor. Sonuç olarak tamamlanmamış düşünceler, çözümlenmemiş duygular ve bilişsel yük birikmeye başlıyor. Kişi günün sonunda fiziksel olarak yorulmasa bile zihinsel olarak tükenmiş hissedebiliyor.